Kamie\u0144 Kraje\u0144ski nale\u017cy, obok Nak\u0142a nad Noteci\u0105, do najstarszych miejscowo\u015bci regionu. Pierwsza wzmianka o tej osadzie pochodzi z 1107 roku i zawarta zosta\u0142a w s\u0142ynnej Kronice polskiej Galla Anonima: \u201ein loco vocabulo Lapis\u201d (\u0142ac. \u201ew miejscu zwanym Kamie\u0144\u201d). Po przy\u0142\u0105czeniu Kraj\u00adny do Wielkopolski w 1113 roku Kamie\u0144 sta\u0142 si\u0119 prawdopodobnie siedziba kasztela\u00adnii. W 1136 roku ziemia kraje\u0144ska znalaz\u0142a si\u0119 w granicach archidiecezji gnie\u017anie\u0144skiej.<\/p>\n
Kamie\u0144 za\u0142o\u017cony zosta\u0142 na miejscu osady Wawrzyszkowo, kt\u00f3ra w 1237 roku wraz z okolicznymi wsiami utworzy\u0142a klucz d\u00f3br arcybiskup\u00f3w gnie\u017anie\u0144skich. Loka\u00adcja miasta i zamku nast\u0105pi\u0142a w 1359 roku. 11 lutego 1359 r. dokument lokacyjny wyda\u0142 arcybiskup Jaros\u0142aw Bogoria Skotnicki, a potwierdzi\u0142 go w 1360 roku kr\u00f3l Kazimierz Wielki. Ju\u017c w XV<\/span> stuleciu Kamie\u0144 sta\u0142 si\u0119 lokalnym o\u015brodkiem administracyjnym i s\u0105downiczym na kresach archidiecezji (siedziba oficja\u0142atu), za\u015b rang\u0119 grodu umocni\u0142o powstanie w 1512 roku archidiakonatu kamie\u0144skiego obejmuj\u0105cego kilka dekanat\u00f3w: chojnicki, s\u0119pole\u0144ski, kcy\u0144ski, nakielski, tucholski, \u017cni\u0144ski.<\/p>\n W 1651 roku abp Micha\u0142 \u0141ubie\u0144ski ufundowa\u0142 w Kamieniu kapitu\u0142\u0119 kolegiack\u0105, kt\u00f3ra funkcjonowa\u0142a do 1820 roku. Pierwszym archidiakonem kamie\u0144skim by\u0142 dr obojga praw Stanis\u0142aw Trebnic rodem z Niw. Edykt kr\u00f3lewski Fryderyka Wilhelma z dnia 30 pa\u017adziernika 1810 r. zni\u00f3s\u0142 kolegiat\u0119, potem wprowadzono system parafii \u015bwieckiej, jednak\u017ce z op\u00f3\u017anieniem dopiero w 1832r. W miar\u0119 jak ros\u0142o znaczenie Kamienia, podupada\u0142y ko\u015bcio\u0142y s\u0105siednie i uzale\u017cnia\u0142y si\u0119 od niego. Ostatecznie w roku 1615 abp Baranowski po\u0142\u0105czy\u0142 z nim ko\u015bcio\u0142y w D\u0105br\u00f3wce, Cerkwicy, Obkasie i Lutowie, z kt\u00f3rych usamodzielni\u0142y si\u0119 ko\u015bcio\u0142y w D\u0105br\u00f3wce i Lutowie w drugiej po\u0142owie XIX<\/span> w. W latach 1772\u20131920 Kamie\u0144 znajdowa\u0142 si\u0119 pod panowaniem pruskim.<\/p>\n W dokumencie wystawionym przez kancelari\u0119 kr\u00f3lewsk\u0105 (1360 r.) zanotowano, i\u017c nazwa miasta to\u017csama b\u0119dzie z nazw\u0119 rzeki, nad kt\u00f3r\u0105 jest po\u0142o\u017cone. Nazwa ta mia\u0142a \u0142aci\u0144sk\u0105 posta\u0107 Camona, co odpowiada\u0142oby polskiemu brzmieniu Kamiona. W innych XIV-wiecznych dokumentach pojawiaj\u0105 si\u0119 zapisy Camen, Camyen i Camin. Widzimy zatem, \u017ce w \u015bredniowieczu nazwa wykazywa\u0142a wahanie, obok formy Kamie\u0144 (Camen) r\u00f3wnej rzeczownikowi kamie\u0144 spotykamy r\u00f3wnie\u017c dawn\u0105 form\u0119 przymiotnikow\u0105 Kamiona (w polszczy\u017anie wsp\u00f3\u0142czesnej: Kamienna). W latach 1343\u20131466, do czasu dru\u00adgiego pokoju toru\u0144skiego, rzeka Kamiona (obecnie Kamionka \u2013 dop\u0142yw Brdy) stano\u00adwi\u0142a naturaln\u0105 granic\u0119 Polski i Zakonu Krzy\u017cackiego. Warto doda\u0107, i\u017c w tym okresie rycerze zakonni a\u017c pi\u0119ciokrotnie najechali i z\u0142upili przygraniczny Kamie\u0144. W 1570 roku odnotowano nazw\u0119 Kamie\u0144 oppidum (\u0142ac. miejsce obwarowane, miasto).<\/p>\n W czasach zaboru pruskiego miejscowo\u015b\u0107 nazywano Kamin lub Cammin, a po 148 latach niewoli przyj\u0119to (w 1920 r.) nazw\u0119 Kamie\u0144 Pomorski. Po zako\u0144czeniu II<\/span> wojny \u015bwiatowej, od 1951r. miasto przybra\u0142o sw\u0105, obecn\u0105 pe\u0142n\u0105 nazw\u0119 \u2013 Kamie\u0144 Kraje\u0144ski. Miasto zachowa\u0142o sw\u00f3j \u015bredniowieczny kszta\u0142t na planie wyd\u0142u\u017conego prostok\u0105ta z centralnie po\u0142o\u017conym rynkiem. W pobli\u017cu znajduje si\u0119 jezioro Mochel wraz z cz\u0119\u015bci\u0105 otaczaj\u0105cych je kompleks\u00f3w le\u015bnych. W 1964 r. papie\u017c Pawe\u0142 VI<\/span> wyni\u00f3s\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny w Kamieniu Kraje\u0144skim do godno\u015bci Kolegiaty i ponownie ustanowi\u0142 kapitu\u0142\u0119. Dwuip\u00f3\u0142tysi\u0119czne wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie miasto w powiecie s\u0119pole\u0144skim stanowi niewielki o\u015brodek us\u0142ugowo-rolniczy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kamie\u0144 Kraje\u0144ski nale\u017cy, obok Nak\u0142a nad Noteci\u0105, do najstarszych miejscowo\u015bci regionu. Pierwsza wzmianka o tej osadzie pochodzi z 1107 roku i zawarta zosta\u0142a w s\u0142ynnej Kronice polskiej Galla Anonima: \u201ein loco vocabulo Lapis\u201d (\u0142ac. \u201ew miejscu zwanym Kamie\u0144\u201d).\u2026<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"wp_typography_post_enhancements_disabled":false,"footnotes":""},"class_list":["post-31","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t